|
 Tak wyglądał pałac w roku 2008 od strony frontowej
W ten sposób prawdopodobnie uda się ocalić dosłownie w ostatniej chwili ostatni, w dużej mierze oryginalnie zachowany majątek dawnych Prus Wschodnich, przed zawaleniem.
Działająca od 2006 roku Fundacja z siedzibą w Warszawie oświadczyła, wraz z bliźniaczą Fundacją z siedzibą w Görlitz, że ma w zamiarze doprowadzić zabytkowy Pałac w Sztynorcie do należytego stanu oraz nadać mu funkcję użyteczności publicznej i kulturalnej.
Obie fundacje angażują się na rzecz zachowania budynków należących do polsko-niemieckiego dziedzictwa, wspierają dyskurs pomiędzy polskimi i niemieckimi konserwatorami zabytków, architektami, rzemieślnikami oraz pomiędzy osobami nie będącymi specjalistami w tej dziedzinie. Chcą pełnić rolę pomostu w stosunkach polsko -niemieckich. Zarządy obu Fundacji reprezentowane są po połowie przez Członków zarówno z Polski, jak i z Niemiec.
Zmiana właściciela pałacu w Sztynorcie miała prawną formę darowizny. Darującym jest polska spółka handlowa T.I.G.A. S.A. Ze względu na to, że spółka ta nie była w stanie zatrzymać postępującego procesu niszczenia substancji zabytkowej pałacu przepisała Fundacji prawnie należący do spółki „Pałac w Sztynorcie" sp. z o.o. pałac.
T.I.G.A. ogłosiła, że Fundacja ma szerokie spektrum możliwości, by ubiegać się u Rządu Niemieckiego i Rządu Polskiego o dotacje. Ponadto staje się realnym uratowanie tego zabytku, dzięki tworzącemu się kręgowi osób zainteresowanych uratowaniem Sztynortu, oraz wspierających przedsięwzięcie Fundacji.
Pałac w Sztynorcie, wybudowany na półwyspie dzielącym od siebie jeziora Mamry, Kisajno i Dargin, był od wieków wraz z otaczającym go parkiem krajobrazowym znaną rezydencją na północy Mazur, za którą, jak zwykła mawiać Hrabina Marion Dönhoff, „rozpoczynała się wielka puszcza". Barokowy pałac, z nadaną mu w XIX w. nową formą by do 1945 r. siedzibą spokrewnionej z hrabiną rodziny Lehndorffów, której ostatni dziedzic majątku sztynorckiego - hrabia Heinrich Lehndorff poświęcił swe życie dla zamachu na Hitlera 20 lipca 1944 r.
Po wojnie w Sztynorcie i okolicy utworzono Państwowe Gospodarstwo Rolne. Kolejnymi właścicielami stali się Polski Związek Żeglarski, Gmina Węgorzewo i austriacki przedsiębiorca. Po 50 latach, przez które ciągle brakowało odpowiednich inwestycji dla ratowania kompleksu, zaś sam pałac wykorzystywany był niezgodnie z jego przeznaczeniem, jego stan wyraźnie się pogorszył. Przyczyniły się też do tego warunki mikroklimatyczne - wysoka wilgotność powietrza, podniesiony poziom wód gruntowych oraz wpływ wiatru wiejącego od strony jeziora. Pałac został uznany w 1962 r. „pomnikiem architektury pałacowej", zaś w 1979 r. wpisany do rejestru zabytków Województwa Warmińsko-Mazurskiego.
Projekt renowacji i rewitalizacji Pałacu w Sztynorcie i przynależnego mu parku otrzymuje także wsparcie od Stowarzyszenia Wspierającego Sztynort. Władze lokalne i regionalne samorządu Warmii i Mazur wyraziły zgodę na nowe użytkowanie uwzględniające zwrócenie uwagi na region i zapewniły swe wsparcie.
Aby wesprzeć przedsięwzięcie Komisarz Rządu Niemieckiego ds. Kultury i Mediów przyznał niecałe 60 000 € na pierwsze konieczne prace zabezpieczające, (dotyczą one: wybudowania zabezpieczeń dachu, podparcia barokowych belek dachowych i zamknięcia otworów okiennych). Prace te powinny być wykonane niezwłocznie, aby zapobiec grożącemu zawaleniu się części środkowej budynku.
W ten sposób rozpoczęto „Projekt Sztynort". Najszybciej jak to możliwe należy rozpocząć konieczne zabezpieczenia konserwatorskie drewnianych sufitów - części cennych barokowych polichromii o powierzchni ponad 1000 m2 - a na początku roku unicestwienie grzybów w budynku pałacu, przede wszystkim celem zabezpieczenia drewnianych elementów budynku.Mając to na względzie obie fundacje rozpoczęły akcję zbierania darowizn. Dzięki nowemu właścicielowi pałac w Sztynorcie może otrzymywać dotacje i może składać wnioski o środki publiczne. Całościowa renowacja pałacu przewidziana jest ze środków Unii Europejskiej i zakłada pięcioletni okres prac budowlanych.
Aby móc zgromadzić konieczne środki wkładu własnego dla tak dużego przedsięwzięcia Polsko-Niemiecka Fundacja Ochrony Zabytków Kultury wymaga wsparcia nie tylko Niemiecko-Polskiej Fundacji Ochrony Zabytków Kultury oraz Stowarzyszenia Wspierającego Sztynort, lecz potrzebuje koniecznie zainteresowania, zaangażowania i wreszcie wsparcia finansowego tak wielu zwolenników, protektorów i darczyńców, jak to możliwe.
Obok Niemiecko - Polskiej Fundacji Ochrony Zabytków Kultury (posiadającej uprawnienia do wystawiania zaświadczeń o przekazanych darowiznach) również Stowarzyszenie Wspierające postawi sobie za najważniejszy cel przygotować odpowiednie wsparcie. W związku z tym też Stowarzyszenie to w pierwszej połowie 2010 roku przyjmie odpowiednią formę prawną.Projekt ratowania pałacu w Sztynorcie potrzebuje koniecznie licznego wsparcia pojedynczych darczyńców.
Konto Niemiecko – olskiej Fundacji Ochrony Zabytków Kultury do przekazywania darowizn: 82 33 660 Deutsche Bank PGK Górlitz – Bankleitzahl 870 700 24 Hasło „Steinort”
 Widok pałacu z tyłu (od strony parku)  Boczna część pałacu (od strony parku) |
